سلام

اقا محمد شما اگه کل وب ما رو زیر و رو کنید یه مطلب نمیتونید پیدا کنید که مثلا به مذهب شما یعنی تسنن اهانت کرده باشیم بلکه ما سعی کردیم که این دو مذهب رو متحد معرفی کنیم .

شما حرف ها و توهین هایی که به مذهب ما یعنی تشیع کردید ضعف خودتون رو نشون دادید . حرفتون در مورد جانشینی بعد از پیامبر اونقدر برام سنگین بود که تصمیم گرفتم این پستو بنویسم و بهتون ثابت میکنم حضرت علی باید خلیفه اول میشد نه ....
حالا میخوام در مورد خلافت علی (ع) از شما بپرسم که به نظرتون تعیین امام انتصابیه یا که انتخابی؟؟؟؟

لطف کنید جوابمو بدید .. جوابتون همین جا به نمایش در میاد

دوستان عزیز که از وب بازدید میکنند هم لطف کنند و جواب بدن.

جواب محمد با مذهب سنی :

سلام
قبول دارم که تو دارالشیعه شما به مذهب ما توهین نشده و بهمون احترام گذاشتید اما خیلی جاهای دیگه به ما بی احترامی میکنید خیلی از سایت ها که به امامان ما فحش میدن من به خاطر بی ادبی که کردم ازتون معذرت میخوام
من هنوز هم سر حرف های اولم هستم و معتدقم که در اون مقطع از زمان موقعیت این طور ایجاد میکرده که حضرت علی به حکومت نرسن
بنابراین این مردم هستند که امام رو انتخاب میکنن و تعیین امام باید انتخابی باشد

و حال اثبات شخصی خودم با مذهب شیعه :

سلام

شما چرا فقط داری یه بعد قضیه رو میبینی خوب سنی ها هم تو این ماجرا مستثنا نیستن و دارن حقشونو ادا میکنن . مگه باب کردن که سنی داری شیعه کشی میکنه ما قبول کردیم؟؟؟؟ این اصلا درست نیست که حالا یه کم عقلی بهتون توهین کرده و شما هم بیاید و به ما توهین کنید.

اما اصل موضوع گفتید که تعیین امام انتخابی و حتما جانشین واقعی پیامبر ابوبکر بوده ، خوب ما هم به گفته شما قبول کردیم که امام رو باید انتخاب کرد نه انتصاب.

اگه امام رو باید انتخاب کرد چرا خلیفه ی دومتون یعنی عمر رو ابوبکر انتصاب کرد؟؟؟؟

اگه تونستید بحث رو ادامه بدید من در خدمتم

پاسخ محمد :

ولی سند معتبری وجود نداره که حضرت عمر رو خلیفه اول یعنی حضرت ابوبکر انتصاب کردن؟

پاسخ من :

این هم سند معتبر : 

1. از نظر شغلى چنانچه عمرو بن عاص نقل كرده و نيز از نظر موقعيت اجتماعى در جاهليت‏بهره‏اى نداشته است. (عقد الفريد، ج 1، ص 48، الثقات، از ابن‏ابى‏حيان، ج 1، ص 74) .

2. مروج الذهب، ج 2، ص 321

3. تاريخ جرجان، سهمى، ص 96

4. انساب الاشراف، ج 1، ص 587، شرح نهج البلاغه، ج 6، ص 11، انس بن مالك مى‏گويد: ديدم[روز سقيفه]كه عمر به زور ابو بكر را روانه منبر كرد، نك: المصنف، عبد الرزاق، ج 5، ص 438

5. شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد، ج 1، ص 174. يكبار كه ابو بكر زمينى به كسى واگذار كرده و سندى براى وى نوشته بود، عمر آن را گرفته و از بين برد، حياة الصحابة، ج 2، ص 47. جالب اين كه آنان را «عمرين‏» يعنى دو عمر مى‏خوانند.

6. السنه، ابو بكر خلال، ص 277.

7. الامامة و السياسه، ج 1، ص 38، ابن ابى الحديد مى‏نويسد: هو (عمر) الذى شيد بيعة ابى بكر، و رقم المخالفين فيها و كسر سيف زبير. . و دفع صدر مقداد. . و لو لاه لم يثبت لابى بكر امره و لا قامت له قائمه. شرح نهج البلاغة، ج 1، ص 174

8. المصنف، عبد الرزاق، ج 5، ص 254

9. غريب الحديث، ج 2، ص 222، نثر الدار، ج 2، ص 17، الفائق فى غريب الحديث، ج 3، ص 333، ادب المفرد، بخارى، ص 29.

10. نثر الدر، ج 2، ص 28.

اگه خواستید باز هم ادامه داره

پاسخ محمد :

خوب پس بنابراین خلیفه های ما انتصابی بودن

پاسخ من : 

اگه انتصابیه میشه بگید که چه کسی جناب ابوبکر رو انتصاب کردن؟ رسول خدا که حضرت علی رو انتصاب کردن؟

پس چی شد؟ من هنوز منتظر جوابتون هستماااااااااا

مگه شما نبودید که گفتید مذهب شما دروغه و برای ما حقیقته بیایید دفاع کنید دیگه

ای بابا نه به اون حرفاتون نه به این فرارتون

من دوست نداشتم این بحث رو شروع کنم فقط خودتون با فحاشیتون و بی احترامیاتون باعث شدید

حالا اعتقاد تشیع : ما معتقد هستیم که حضرت علی و سایر امامان توسط رسول الله با راهنمایی های خداوند انتصاب شد و در مذهب ما  امام انتصاب میشه فقط از جانب خداوند , عکس شما که کاملا نامشخصه .

جا داره که این جمله زیبا رو بر لب بیاریم :

اشهدان علی ولی الله

برچسب‌ها: مناظره, مناظره شیعه و سنی, مناظره بر سر ولایت حضرت علی, مناظره اهل تشیع و اهل تسنن, اثبات ولایت حضرت علی

 راستش من با این نوع مطالب زیاد موافق نیستم چون وحدت بین شیعه و سنی رو نابود میکنه اما چون شما خواستید چشم

امام صادق علیه السلام فرمودند :

صهاک کنیز عبدالمطلب و دارای باسنی بزرگ بود واصالتا حبشی و میل شدیدی به نکاح داشت .

روزی در حال شتر چراندن چشم نفیل پدر بزرگ عمر والدزنا به او افتاد .

صهاک نزدیکی کرد با او به علاوه ی همبستری با 9 نفر دیگر .....

پس آبستن به خطاب شد . هنگامی که خطاب به سن بلوغ رسید با مادر خود مقاربت کرد و

دختری به دنیا آمد که از ترس بین پارچه پیچید و بین چهار پایان مکه انداخت . هشام بین مغیره

او را پیدا کرد و بزرگ نمود .و نامش را حنتمه نهاد .

وقتی به بلوغ رسید خطاب او را خواستگاری کرد و از مقاربت این دو عمر ولدازنا ی ملعون به دنیا

آمد !!!پس خطاب پدر و جد و دایی عمر ملعون است و حنتمه مادر و خواهر و عمه ی او بود !!!

منبع :

لسان الواعظین ص 357 خلاصه تر آن در کشکول بحرانی ج 3 ص 213

ماذا تقضون ص 174

بحار الانوار ج 31 ص  99



اینم خلاصه ی  ایشجره نامه ی عمر به صورت یک تصویر  :

الف - شیعه

آغاز پيدايش شيعه را كه براى اولين بار به شيعه على (اولين پيشوا ازپيشوايان اهل بيت ) معروف شدند همان زمان حيات پيغمبر اكرم بايد دانست و جريان ظهور و پيشرفت دعوت اسلامى در بيست و سه سال زمان بعثت موجبات زيادى در برداشت كه طبعا پيدايش چنين جمعيتى را در ميان ياران پيغمبر اكرم (ص) ايجاب ميكرد. پيغمبر اكرم در اولين روزهاى بعثت كه به نص قرآن مأموريت يافت كه خويشان نزديكتر خود را بدين خود دعوت كند صريحاً به ايشان فرمود كه هر يك از شما به اجابت من سبقت گيرد وزير و جانشين و وصى من است. على (عليه السلام) پيش از همه مبادرت نموده اسلام را پذيرفت و پيغمبر اكرم ايمان او را پذيرفت و وعده هاى خود را تقبل نمود و عادتاً محال است كه رهبر نهضتى در اولين روز نهضت و قيام خود يكى از ياران نهضت را به سمت وزيرى و جانشينى به بيگانگان معرفى كند ولى به ياران و دوستان سرتا پا فداكار خود نشناساند يا تنها او را باامتياز وزيرى و جانشينى بشناسد و بشناساند ولى در تمام دوره زندگى و دعوت خود , او را از وظائف وزيرى معزول و احترام مقام جانشينى او را ناديده گرفته و هيچگونه فرقى ميان او و ديگران نگذارد. پيغمبر اكرم (ص) به موجب چندين روايت مستفيض و متواتركه سنى و شيعه روايت كرده اند تصريح فرموده كه على (عليه السلام) در قول و فعل خود , از خطا و معصيت مصون است هر سخنى كه گويد و هر كارى كه كند با دعوت دينى مطابقت كامل دارد و داناترين مردم است به معارف و شرايع اسلام. على عليه السلام خدمات گرانبهائى انجام داده و فداكاريهاى شگفت انگيزى كرده بود مانند خوابيدن در بستر پيغمبر اكرم در شب هجرت و فتوحاتى كه در جنگهاى بدرو احد و خندق و خيبر به دست وى صورت گرفته بود كه اگر پاى وى در يكى از اين وقايع در ميان نبود اسلام و اسلاميان به دست دشمنان حق ريشه كن شده بودند. جريان غدير خم كه پيغمبر اكرم (ص) در آنجا على (ع) را به ولايت عامه مردم نصب و معرفى كرده و او را مانند خود متولى قرار داده بود بديهى است اين چندين امتيازات و فضائل اختصاصى ديگر كه مورد اتفاق همگان بود و علاقه مفرطى كه پيغمبر اكرم به على (ع) داشت طبعاً عده اى از ياران پيغمبر اكرم را كه شيفتگان فضيلت و حقيقت بودند بر اين واميداشت كه على (ع) را دوست داشته به دورش گرد آيند و از وى پيروى كنند چنانكه عده اى را بر حسد و كينه آن حضرت واميداشت. گذشته از همه اينها نام (شيعه على) و (شيعه اهل بيت) در سخنان پيغمبر اكرم (ص) بسيار ديده ميشود

قسمتى از كتاب «شيعه در اسلام» ـ تأليف علامه طباطبایی

ب - سنی


مذهب سُنّی بزرگ‌ترین مذهب دین اسلام است که بیشترین پیروان را در میان مسلمانان دارد به طوری که حدود ۹۰٪ مسلمانان جهان پیرو اهل سنت هستند. اهل سنت و جماعت بر این باورند که محمد، پیامبر اسلام، پس از خود جانشینی تعین ننمود و بعد از فوت محمد مسلمانان آن زمان بر اساس شورا و انتخاب چهار تن را به عنوان خلیفه ی مسلمین انتخاب نموده اند. ابتدا در سقیفه بنی ساعده، ابوبکر را که از صحابه (یاران)و نزدیکان محمد بود و در میان مسلمانان محبوبیت و اعتبار زیادی داشتند برای خلافت بعد از محمد بر جامعه نوبنیاد مسلمانان انتخاب کردند. این چهار تن که به خلفای راشدین معروفند به ترتیب عبارت‌اند از: ابوبکر / عمر / عثمان / علی اهل سنت علاوه بر آن احترام خاصی را به اهل بیت پیامبر(بویژه امامان اهل تشیع) قائلند. برخی از سنیان، حسن پسر علی را نیز خلیفه می‌دانند و بر این باورند که دارای دوران خلافت بسیار کوتاهی بوده‌است اما دیگران معتقدند که بعد از علی، دوران خلافت اسلامی بر مسلمانان برای همیشه تمام شده و بعد از آن را سلطنت می‌دانند. هرچند که تمامی اولاد محمد نزد سنیان، محترم شمرده می‌شوند. سنیان، قرآن را کتابی محفوظ می‌دانند و مدعی پیروی از قرآن و سنت حضرت محمد هستند. اما اصطلاح «اهل سنت» در تقسیم بندی‌های مذهبی قرن دوم هجری شکل گرفت. در آن دوران گروهی خود را «اهل سنت» نامیدند و گروهی دیگر که عمدتاً معتزلی بودند، خود را «اهل توحید» نامیدند. ««مجموعه احادیثی که در دوران بنی عباس گرد آمد، «سنت» و عقایدی که پیرامون آنها شکل گرفت، «عقاید السنة» نامیده شد و معتقدان به آن را «اهل سنت» می نامند؛ بنابراین اصطلاح اهل سنت از حدود سال ۱۵۰ه.ق. به بعد در جامعه اسلامی رواج پیدا کرد.»» مذهب سنی از لحاظ علوم فقهی به چندین فرقه حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی و اهل حدیث تقسیم می‌گردد. هر چند که اختلافات آنان بسیار جزئی است و اغلب پیروان یکی از آنان می‌تواند در شرایط زمانی و یا مکانی خاص از فرقه دیگری تقلید کند



[