اوصاف مردم آخرالزمان

حضرت علی (علیه السلام) فرمودند :  در  آخر زمان و نزدیک برپایی قیامت زنانی ظاهر میشوند که زینت های خود را در معرض تماشای همگان می گذارند زنانی که بدن های شان برهنه است ، از دین خدا بیرون رفته و  به فتنه ها و فساد داخل شده اند و حرام های خدا را حلال و روا می دارند ، انان در ناپاکی دنیا غوطه ور میشوند  و در آتش سوزان دوزخ ، جاوید  می مانند

1- زکات دادن متروک شود و زکات دادن زیان و ضررتلقی کنند.
2- سخن معمول و همگانی شما دروغ.
3- میوه و نقل مجالس شما غیبت.
4- و آنچه به دست می آورید حرام باشد.
5- در آن زمان بزرگان بر کوچکان رحم نمی کنند.
6- و کوچکان نیز احترام بزرگان را نگه نمی دارند.
7- مرد از همسر خود اطاعت کند.
8- درباره همسایه جفا کنند.
9- با ارحام قطع ارتباط کنند.
10- حیای کوچکان گم گردد.
11- ساختمان ها را محکم بنا کنند.
12- و شهادتشان از روی هوی و هوس باشد.
13- مرد پدرش را لعنت کند.
14- برادر نسبت به برادر حسد ورزد.
15- شرکاء در معاملاتشان به یک دیگر خیانت کنند.
16- و فاکم شود.
17- مردان خود را به لباس زنان بیارایند.
18- پردۀ حیاء از زنها برداشته شود.
19- کارهای خوب کم شود و جرایم و بدیها ظاهر شود.
20- از آخرت غفلت کنند و تمام توجه خود را به دنیا معطوف دارند.
21- ورع و پرهیزگاری کم شود.
22- و طمع زیاد شود.
23- بندگان خدا و مؤمنین در جامعه ذلیل و منافقان در میان مردم عزیز و محترم باشند.
24- انواع خواریها درباره مؤمن و اهل ایمان اِعمال کنند.
25- دراین هنگام می بینی که صورت این مردم چهرۀ آدمی است اما قلب های آنان دلهای شیاطین است (پر از مکر و حیله و تکبر و امثال این صفات رذیله و بد)
26- سخنان آنان از عسل شرین تر ، اما دلها یشان از زهر کشنده. اینان گرگ های درنده ای هستند ( یعنی دلشان خالی از رحمت و عطوفت انسانی است و چیزی از مهر و محبت در دلهایشان یافت نمی شود ) که به لباس آدمان در آمده اند...
27- زمانی بر امت من بیاید که مردم دارای آراء مختلف خواهند شد.
28- و قرآن را با آواز و مزامیر و به صورت غنا می خوانند ( با ساز ها و نوازها ) بدون این که از خدا ترسی داشته باشند.
29- پس در چنین عصری ترانه ها و سازها و آواز ، را به طرب می آورد آن چنان که نفسهایشان گویی در طرب می آید.
30- مرد ها به مردها اکتفا می کنند و زنان به زنان ( اشاره به لواط و مساحقه )
31- ساز و آواز در میان آنان رواج میابد و در مجامع خودشان از آن استفاده می کنند و کسی آنها را نهی نمی کند بلکه تشویق می کنند با این که یکی از گناهان کبیره محسوب است که کبیره بودنش بر آنان پو شیده است پش وای بر آنان از جزاء دهندۀ روز رستاخیز ، و شفاعت من به آنان نخواهد رسید و کسی که راضی به اعمال آنان باشد و آنان را از این عمل نهی نکند نیز در روز قیامت پشیمان شود و من از او بیزارم.