از کوچه های کوتاه و تنگ که می گذری به این در می رسی ..کنار این در دست فروشها بساط پهن کردند ..هرکدوم چیزی می فروشند ولی تنها جنس مشترکی که همشون دارن عروسک هست..عروسک!!..اونجا رسمه مردم نذر عروسک می کنن برای رقیه!!...

این درب که میبینید درب ورودی به حرم حضرت رقیه هست که پشت این در یک صحن بسیار کوچیک قرار داره..هر روز قبل از اذان صبح زائران ایرانی می اومدن پشت در بسته عزاداری و سینه زنی می کردن تا در رو برای نماز صبح باز کنن..نمیدونین چه حال و هوایی داشت سینه زنی پشت اون در!..خدا قسمتتون بکنه برید ، توصیف کردنی نیست!..

----

اینجا حرم خانم رقیه است ..صفای حرم توی عکس مشخصه ولی نه کاملا!

(قبل از اینکه بخوای وارد حرم بشی چشمت می خوره به شعری که روی دیوار نوشته شده:

انکو در این مزار شریف ارمیده است               ام البکار رقیه محنت کشیده است

این قبر کوچک از ان طفل خردسال ست         کز دهر سالخورده بسی رنج دیده است

اینجا ز تاب غم دل زینب شده ست اب           بس ناله ی یتیم برادر شنیده است

اینجا ز پا فتاده و او را ربوده خواب                  طفلی که روی خار مغیلان دویده است..

---

پشت این در اتاقی هست که سر مبارک امام حسین رو قرار داده بودند ..مظلوم حسینم!

---

پشت این پنجره همون جاییست که مجلس یزید بپا شده بود،همان مجلسی که به سر مبارک اهانت کردند ملعونین..

----

اینجا منبر امام سجاد (ع) هست..البته منبر و شکل و شمایل قطعا تغییر کرده ولی مکان همان مکان هست

---

----

اینجا جاییست که سر مبارک امام رو موقتا نگهداری کردن

----

و اینجا جاییست که سر مبارک مولایمان رو ..شرم دارم از نوشتن..بذار نگم

---

و اینجا ..شرم دارم بنویسم..

این ورودی همان بازاریست که اسیران کربلا ازش عبور کردند..بازار شام!!